Hamowanie oddychania mitochondrialnego zapobiega rakowi w mysim modelu zespołu Li-Fraumeni czesc 4

Mutacja polyg aktywowała także szlak autofagii / GSK / cykliny Dl u około 1-letnich heterozygotycznych myszy p53172R / H, co wskazuje na zachowanie tej sygnalizacji komórkowej u pacjentów z LFS modelujących genotyp. Metformina może odtworzyć skutki genetycznie zaburzającej funkcji mitochondriów u myszy LFS. Opierając się na znanym działaniu hamującym na mitochondria i doskonałym profilu bezpieczeństwa u ludzi, metformina stanowiła idealny środek terapeutyczny do badania, czy może on odtwarzać sygnalizację antyproliferacyjną indukowaną przez mutację Polg. Ponieważ metformina ma właściwości plejotropowe na komórkach, wykorzystaliśmy parę izogenicznych linii oddechowych i sprawnych linii komórkowych, aby wykazać, że ich działanie antyproliferacyjne działa poprzez hamowanie oddychania. Metformina hamowała proliferację komórek HCT116 typu dzikiego ludzkiego raka okrężnicy, ale nie wywierała znaczącego wpływu na komórki nie wywołujące intubacji z homozygotyczną delecją syntezy oksydazy cytochromowej 2 (SCO2 A / P), niezbędnego czynnika do składania kompleksu oddechowego IV (ryc. 2A) (20). Równolegle, metformina odtwarzała zmiany sygnalizacji komórkowej in vivo spowodowane przez rozerwanie mitochondriów jedynie w komórkach SCO2 + / + wzbudzających odruchy (Figura 2B). Pomimo wysokiego stężenia metforminy stosowanej in vitro, składniki sygnalizacyjne autofagii / GSK3 / cykliny Dl pozostały niezmienione w SCO2a /. komórki z wysokim poziomem podstawowym NQO1 i fosforylowanego AMPK (pT-AMPK) (Figura 2B). Należy zauważyć, że chociaż pT-AMPK jest uważany za główny cel metforminy, okazało się, że pY-GSK3 jest bardziej wrażliwy na metforminę niż pT-AMPK w komórkach respirujących, co widać na podstawie silnej indukcji przy mM w porównaniu z 5 mM. dla pT-AMPK (Figura 2B). Rycina 2 Metformina indukuje sygnalizację antyproliferacyjną poprzez hamowanie oddychania i zapobiega powstawaniu nowotworów. (A) Barwienie fioletem krystalicznym i oznaczanie ilościowe SCO2 + / + i SCO2. /. Komórki HCT116 po leczeniu metforminą (Met) przez 10 dni (n = 4. 6). (B) Komórki HCT116 traktowano metforminą przez noc przed immunoblottingiem. pT-AMPK pochodzi z oddzielnego żelu przy użyciu tych samych próbek. Reprezentant 3 eksperymentów. (C) myszy p53172H / H (w wieku około 10 tygodni) wstrzyknięto (ip) metforminę codziennie przez tydzień przed immunoblotting grasicy. (D) OCR i immunobloty grasicy od około 7-tygodniowych myszy p53172H / H leczonych metforminą doustnie (po) w wodzie do picia przez 3 tygodnie (n = 6. 7). (E) Wykres przeżycia Kaplana-Meiera myszy p53172H / H leczonej metforminą w wodzie do picia (n = 21. 70). Różnica statystyczna za pomocą 2-drożnej ANOVA (A), 1-drożnej ANOVA (D) i testu log-rank (E). * P <0,01; ** P <0,001; *** P <0,0001. Podnoszono kwestie dotyczące znaczenia klinicznego wyników in vitro przy użyciu milimolarnych stężeń metforminy w zależności od poziomu w osoczu krwi mikromolowej obserwowanych u pacjentów leczonych dawkami metforminy (21) [przypisy: olej z konopii indyjskiej opinie, czynniki ryzyka chorób układu krążenia, leki przeciwhistaminowe iii generacji ] [patrz też: jedzenie niskokaloryczne, leki przeciwhistaminowe iii generacji, przedszkole dla dzieci z autyzmem ]