Przeciwdziałanie zatrzymaniu: przejście od angiogenezy do waskulogenezy w nawracających złośliwych glejakach cd

Ten paradygmat wzmagającego nasilenie promieniowania może mieć podobną teoretyczną możliwość zastosowania do choroby przerzutowej u dorosłych oraz w chorobach podatnych na rozsiewanie, takich jak rdzeniak zarodkowy u dzieci. GBM przy powtórce: nie ta sama stara historia Kioi et al. (1) zbadali swoją hipotezę, wykorzystując mysi model ksenoprzeszczepu GBM. W tym wcześniej opisanym modelu (11) promieniowanie powoduje śmierć komórek śródbłonka i określoną utratę miejscowych naczyń krwionośnych w obrębie łożyska guza. Powstała zwiększona niedotlenienie w stanie postradadiacji inicjuje kaskadę zdarzeń, w których HIF-1 jest podwyższony, zwiększając poziomy czynnika pochodzącego z komórek zrębu. (SDF-1). Aktywacja receptora SDF-1 CXCR4 następnie promuje rekrutację komórek CD11b + pochodzących ze szpiku kostnego do miejsca guza i tworzenie nowych naczyń krwionośnych. Autorzy sądzą, że utrata komórek śródbłonka wywołana promieniowaniem hamuje angiogenezę. Efektem jest stan zwiększonego niedotlenienia, który aktywuje szlak HIF-1, powodując, że waskulogeneza jest dominującym mechanizmem neowaskularyzacji po radioterapii (ryc. 1). Podczas gdy obecne badanie pokazuje znaczenie HIF-1 w rewaskularyzacji GBM i wznowie po radioterapii GBM, istnieją jeszcze inne czynniki, które należy wziąć pod uwagę, w szczególności rolę komórek śródbłonka w tym procesie. Kioi i in. pokazują, że chociaż większość komórek śródbłonka CD31 + ulega zniszczeniu w wyniku napromieniowania, pozostaje nie mniej niż 25% populacji. Poprzednie dane z mysich modeli włókniakomięsaka i czerniaka sugerują, że komórki śródbłonka są wybitnie zdolne do przetrwania naświetlania, a w rzeczywistości to właśnie ta zachowana subpopulacja określa odpowiedź kliniczną na radioterapię poprzez angiogenezę (12). Ponadto komórki śródbłonka gniazdujące z komórkami GBM w obrębie mikrośrodowiska nowotworu uwalniają czynniki ważne dla proliferacji komórek nowotworowych (13). Dlatego istnieje wyraźna możliwość, że przeżywająca populacja komórek śródbłonka może być głównym czynnikiem napędzającym postępy nowotworu w nawracającym GBM. Obecne badanie pokazuje również, że blokada szlaku sygnalizacji VEGF po napromieniowaniu znacząco opóźnia odrastanie guza. Chociaż efekt ten nie był tak imponujący jak efekt hamowania szlaku HIF-1, jest prawdopodobne, że VEGF rzeczywiście przyczynia się do rewaskularyzacji. Rodzi to kilka pytań dotyczących roli tych pozostałych komórek śródbłonka po napromieniowaniu. Czy opór jest wynikiem obecności komórek w różnych częściach cyklu komórkowego, czy też ta przetrwała populacja jest bardziej odporna na napromieniowanie niż te, które są zabijane. Czy oporne komórki mają zupełnie inną populację komórek. Czy komórki, które przeżyły, już istnieją w niszy nowotworu lub w różnych regionach guza. Czy powstają ze szpiku kostnego. Czy ta odporna populacja dodatkowo rekrutuje krążącej komórki. Pytania te pozostają bez odpowiedzi, ale z pewnością stanowią ważną i ekscytującą dziedzinę badań, która wymaga dalszych badań. Rycina 1. Angiogeneza i waskulogeneza w pierwotnym zdarzeniu a nawrót złośliwego glejaka
[patrz też: jak ugotowac kasze jeczmienna, centrum medyczne radzymin, jedzenie niskokaloryczne ]
[więcej w: jak ugotowac kasze jeczmienna, wstrzykiwacz do insuliny, imbir na przeziębienie przepis ]