Repertuar komórek T po autologicznym transplantacji komórek macierzystych w stwardnieniu rozsianym czesc 4

Stwierdziliśmy, że wiele ze 100 najczęstszych klonów CD4 + po 2 miesiącach, stanowiących 17%. 71% (mediana 49%) repertuaru CD4 +, było. Nowych. ponieważ ich częstotliwość na początku badania była niska do niewykrywalnej (zakres 0%. 4%, mediana 0,3%, Figura 2B). W 12 miesięcy po HSCT ich częstość uległa zmniejszeniu (zakres 0,1%. 29%, mediana 4%, P <0,05), zgodnie z dywersyfikacją repertuaru. Przeciwnie, wiele spośród 100 najlepszych klonów CD8 + obserwowanych po 2 miesiącach uległo ekspansji z klonów już obecnych na linii podstawowej, gdy ich skumulowane częstotliwości wahały się od 1% do 27%, mediana 6% (figura 2B). Warto zauważyć, że 100 najlepszych klonów CD8 + stanowiło znaczącą większość (57%. 96%, mediana 85%) repertuaru CD8 w 2 miesiące po HSCT (P <0,05 w stosunku do linii podstawowej). Łącznie dane te sugerują, że najbardziej dominująca część repertuaru klonów jest różniczkowo wyprowadzana dla komórek CD4 + i CD8 +, powstających de novo w poprzednim przypadku, podczas gdy w tym ostatnim przypadku rozwija się z wcześniej istniejących komórek CD8 +. Aby sprawdzić, czy zmiany w repertuarze TCR obserwowane rok po HSCT były wynikiem samego przeszczepu, a nie tylko z powodu dryfowania repertuaru. z biegiem czasu zbadaliśmy czasową dynamikę repertuaru TCR przy użyciu sparowanych próbek komórek T pobranych w dwóch punktach czasowych w odstępie roku, od każdego z 4 zdrowych dawców. Jak pokazano dla jednego reprezentatywnego przykładu na uzupełniającej figurze 4, repertuar jest wyjątkowo stabilny, szczególnie w porównaniu z repertuarem reprezentatywnego pacjenta po transplantacji. W 4 zdrowych kontrolach, 97,1% 99,5% z 1000 najczęstszych klonów obecnych w jednym miejscu poboru próbek pozostało w pierwszej 1000 po roku. Natomiast wśród wszystkich przeszczepionych pacjentów tylko 39,6%. 19,8% z pierwszych 1000 klonów CD4 + i 38,6%. 18,9% z pierwszych 1000 klonów CD8 + obecnych przed HSCT pozostało w tej kategorii rok po transplantacji (P = 0,002 dla obu komórek CD4 + i CD8 +). Tak więc zmiany, które zaobserwowaliśmy w repertuarze TCR przeszczepionych pacjentów, były prawie na pewno spowodowane samym przeszczepem, a nie rocznym odstępem między punktami próbkowania. Na koniec zapytaliśmy, czy niska różnorodność TCR (oszacowana za pomocą metody Fishera niewidocznego gatunku, nr ref. 7, 9, 10), wczesna po terapii, może być potencjalną miarą (ponownego) generowania autoagresyjnego repertuaru TCR zawierającego oligoklonalne komórki autoreaktywne. Jeśli tak, to różnorodność byłaby wyższa u pacjentów z całkowitą odpowiedzią (n = 19) niż u tych, którzy nie osiągnęli pierwszorzędowego punktu końcowego (n = 4) w czasie tej okresowej (2-letniej) analizy prób. Jak pokazano na rycinie 3, repertuar odtworzony po 2 miesiącach był bardziej zróżnicowany u pacjentów reagujących (n = 19) niż w grupie niereagującej (n = 4) i pomimo ograniczonej liczby pacjentów w grupie niereagującej, różnice zbliżyły się do istotności statystycznej (P = 0,0694 dla komórek CD4 + i P = 0,0508 dla komórek CD8 +) [patrz też: olej z konopii indyjskiej opinie, jedzenie niskokaloryczne, schuring ] [patrz też: narodowy fundusz zdrowia skierowania, jak ugotowac kasze jeczmienna, wstrzykiwacz do insuliny ]