Wpływ przedsionkowego czynnika natriuretycznego na cykliczną monofosforan guanozyny i akumulację cyklicznego monofosforanu adenozyny w mikroskopijnych segmentach nefronów od szczurów.

Przedsionkowy czynnik natriuretyczny (ANF) (1 mikroM) znacznie zwiększał zawartość cyklicznego monofosforanu guanozyny (cGMP) w mikropęcherzykach kłębuszkowych (35-krotnych) oraz w mikroskopijnych wewnętrznych kanałach zbierających rdzeniowych (IMCD) (20-krotnie). ANF powodował niewielki wzrost zawartości cGMP lub brak wzrostu w innych segmentach nefronów. Stężenie progowe dla zwiększonej akumulacji cGMP przez ANF wynosiło 0,1-1 nM w IMCD, które mieści się w zakresie podanym dla szczurzego osocza. Nitroprusydek sodu (1 mM), który selektywnie stymuluje rozpuszczalną cyklazę guanylanową, zwiększa zawartość cGMP w kłębuszkach, ale nie w IMCD. ANF nie zmienił nagromadzenia cAMP w nieobecności lub obecności wazopresyny (AVP) lub parathormonu (PTH) w zewnętrznych i wewnętrznych zawiesinach rdzeniastych kanalików lub w mikrokapsułkowych kanalikach proksymalnych (PCT), grubych rdzenia wstępującego (MAL) lub IMCD. Read more „Wpływ przedsionkowego czynnika natriuretycznego na cykliczną monofosforan guanozyny i akumulację cyklicznego monofosforanu adenozyny w mikroskopijnych segmentach nefronów od szczurów.”

Bezpieczeństwo, infekcyjność, immunogenność i stabilność in vivo dwóch atenuowanych auksotroficznych zmutowanych szczepów Salmonella typhi, 541Ty i 543Ty, jako żywych doustnych szczepionek u ludzi.

Dwa mutanty Salmonella typhi, 541Ty (Vi +) i 543Ty (Vi-), auksotroficzne dla p-aminobenzoesanu i adeniny, zostały ocenione jako żywe doustne szczepionki. 33 ochotników spożyło pojedyncze dawki 10 (8), 10 (9) lub 10 (10) organizmów szczepionkowych, podczas gdy cztery inne otrzymały dwie dawki 2 x 10 (9) organizmów w odstępie 4 dni. Nie zaobserwowano żadnych działań niepożądanych. Szczepionkę odzyskano z koprocesorów 29 z 37 szczepionek (78%) i dwunastniczej kultury strunowej z dwóch; powtarzające się posiewy krwi były negatywne. Odpowiedź humoralnego przeciwciała na antygeny S. Read more „Bezpieczeństwo, infekcyjność, immunogenność i stabilność in vivo dwóch atenuowanych auksotroficznych zmutowanych szczepów Salmonella typhi, 541Ty i 543Ty, jako żywych doustnych szczepionek u ludzi.”

Zwiększona częstość występowania apolipoproteiny E4 w hiperlipoproteinemii typu V.

Hyperlipoproteinemia typu V (HLP) charakteryzuje się klinicznie przez hepatosplenomegalię, sporadyczne eruptywne ksantomy i zwiększoną częstość występowania zapalenia trzustki. Pacjenci ci mają uderzającą hipertriglicerydemię ze względu na zwiększone stężenie lipoprotein w osoczu chylomikronu i bardzo niskiej gęstości na czczo, bez niedoboru lipazy lipoproteinowej lub jej białka aktywującego, apolipoproteiny (apo) C-II. ApoE, składnik białkowy lipoprotein bogatych w triglicerydy, jest zaangażowany w wątrobowy wychwyt tych cząsteczek za pośrednictwem receptora. ApoE ma trzy główne allele: E2, E3 i E4, a produkty tych alleli to odpowiednio apoE2, apoE3 i apoE4. Fenotypy ApoE zostały określone u 30 pacjentów z HLP typu V, jak również u 37 zdrowych ochotników. Read more „Zwiększona częstość występowania apolipoproteiny E4 w hiperlipoproteinemii typu V.”

Efekt termiczny żywności u szczupłych i otyłych mężczyzn.

Systematyczne ponowne ocenianie termicznego działania pokarmu przeprowadzono u szczupłych i otyłych mężczyzn losowo karmionych mieszankami zawierającymi 0, 8, 16, 24 i 32 kcal / kg masy beztłuszczowej. Do pomiaru składu ciała zastosowano analizę densytometryczną. Wydatki energetyczne na popyt i po posiłku mierzono za pomocą kalorymetrii pośredniej. Dane pokazują, że efekt termiczny żywności był liniowo skorelowany z przyjmowaniem kalorii i że wielkość i czas trwania zwiększonej termogenezy poposiłkowej wzrastały liniowo wraz ze spożyciem kalorii. Wydatki energetyczne po posiłku w stosunku do spoczynkowych wymagań metabolicznych były nie do odróżnienia przy porównywaniu szczupłych i otyłych mężczyzn dla danego spożycia kalorycznego. Read more „Efekt termiczny żywności u szczupłych i otyłych mężczyzn.”

Wpływ antagonisty receptora H2 na stymulowane pokarmem wydzielanie kwasu, gastrynę w surowicy i opróżnianie żołądka u pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy: porównanie z lekiem antycholinergicznym.

Celem niniejszej serii eksperymentów było zmierzenie i porównanie efektów działania antycholinergicznego leku (izopropamid) i antagonisty receptora histaminowego H2 (metiamidu) w stymulowanym pokarmem wydzielaniu kwasu. Pacjenci z chorobą wrzodową dwunastnicy byli stymulowani przez mączkę ze steków, a wydzielanie kwasu mierzono miareczkowaniem śródotrzewnowym in vivo. Największa dawka izopropamidu, którą można przyjąć klinicznie bez wywoływania nietolerowanych działań niepożądanych (maksymalna tolerowana dawka), stłumiła stymulowane karmą wydzielanie kwasu o 35%. Natomiast metiamid w dawce 400 mg nie wywoływał efektów ubocznych i prawie całkowicie zlikwidował wydzielanie kwasu w stymulowanej żywności. Krzywa zależności dawka-odpowiedź wykazała, że 50-mg dawka metiamidu była wymagana do supresji stymulowanego pokarmem wydzielania kwasu o 50%. Read more „Wpływ antagonisty receptora H2 na stymulowane pokarmem wydzielanie kwasu, gastrynę w surowicy i opróżnianie żołądka u pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy: porównanie z lekiem antycholinergicznym.”

Trib1 to gen związany z zawałem lipidów i mięśnia sercowego, który reguluje lipogenezę wątrobową i produkcję VLDL u myszy ad

Jednakże nie uzyskano wcześniejszego mechanistycznego połączenia z metabolizmem lipoprotein, a funkcje fizjologiczne i interakcje TRIB1 pozostają w dużej mierze nieznane. W tym badaniu zbadaliśmy, czy TRIB1 jest genem odpowiedzialnym za związek między 8q24 a lipidami osocza i zbadał potencjalne mechanizmy, dzięki którym TRIB1 może wpływać na metabolizm lipidów. Wyniki i dyskusja Najpierw określiliśmy ilościowo poziomy mRNA TRIB1 w próbkach cDNA z 16 ludzkich tkanek i stwierdziliśmy, że jest on wyrażany wszechobecnie, z wysoką ekspresją w wątrobie (Suplementalna Figura 2). Ponieważ wątroba jest głównym miejscem do tworzenia, wydzielania i usuwania krążących lipoprotein, badaliśmy wpływ wątrobowej nadekspresji Trib1 na lipidy osocze u myszy, stosując wektor serotypu 8 (AAV8) wirusa adenowirusowego wyrażający mysi Trib1 ( AAV_trib1) pod promotorem specyficznym dla wątroby. Wstrzyknięcie tego wektora u myszy typu dzikiego skutkowało stabilną ekspresją Trib1 i obniżonym cholesterolem i TG w sposób zależny od dawki, z maksymalnymi redukcjami wynoszącymi odpowiednio 45% i 57% dla cholesterolu i TG w osoczu (Figura 1A i dodatkowa Figura 3A). Read more „Trib1 to gen związany z zawałem lipidów i mięśnia sercowego, który reguluje lipogenezę wątrobową i produkcję VLDL u myszy ad”

Mutacja przyrostu masy Med12 powoduje mięśniaki gładkie i niestabilność genomu ad 6

Około 50% aberracji myszy miało synteniczne odpowiedniki na ludzkich chromosomach, a wiele z tych regionów jest uporządkowanych w ludzkich mięśniakach. Na przykład, mysi chromosom 17qA3.3, powielony w Med12fl / + Med12Rmt / + Amhr2-Cre uteri (Figura 3A), odwzorowuje ludzkie locus 6p21. Podobnie, w innej macicy Med12fl / + Med12Rmt / + Amhr2-Cre, delecja locus 4qD2.3 jest syntezą dla ludzkiego regionu 1p36.1 p35 (Figura 3B). Przegrupowania genomowe w 6p21 i 1p36.1. P35 są powszechne w mięśniakach gładkich u ludzi. Read more „Mutacja przyrostu masy Med12 powoduje mięśniaki gładkie i niestabilność genomu ad 6”

Hamowanie oddychania mitochondrialnego zapobiega rakowi w mysim modelu zespołu Li-Fraumeni czesc 4

Mutacja polyg aktywowała także szlak autofagii / GSK / cykliny Dl u około 1-letnich heterozygotycznych myszy p53172R / H, co wskazuje na zachowanie tej sygnalizacji komórkowej u pacjentów z LFS modelujących genotyp. Metformina może odtworzyć skutki genetycznie zaburzającej funkcji mitochondriów u myszy LFS. Opierając się na znanym działaniu hamującym na mitochondria i doskonałym profilu bezpieczeństwa u ludzi, metformina stanowiła idealny środek terapeutyczny do badania, czy może on odtwarzać sygnalizację antyproliferacyjną indukowaną przez mutację Polg. Ponieważ metformina ma właściwości plejotropowe na komórkach, wykorzystaliśmy parę izogenicznych linii oddechowych i sprawnych linii komórkowych, aby wykazać, że ich działanie antyproliferacyjne działa poprzez hamowanie oddychania. Metformina hamowała proliferację komórek HCT116 typu dzikiego ludzkiego raka okrężnicy, ale nie wywierała znaczącego wpływu na komórki nie wywołujące intubacji z homozygotyczną delecją syntezy oksydazy cytochromowej 2 (SCO2 A / P), niezbędnego czynnika do składania kompleksu oddechowego IV (ryc. Read more „Hamowanie oddychania mitochondrialnego zapobiega rakowi w mysim modelu zespołu Li-Fraumeni czesc 4”

Sekwencjonowanie exome ujawnia mutację MCM8, która jest przyczyną niewydolności jajników i niestabilności chromosomów czesc 4

Ekspozycja limfocytów obwodowych na diepoksybutan (0,1 .g / ml) nie powodowała pękania chromosomów w komórkach z tych samych członków rodziny (IV-1 i IV-6), homozygotycznych pod względem mutacji MCM8 c.446C> G. Oceniliśmy 10 komórek metafazowych na pacjenta, ale było mniej niż 0,2 przerwy na komórkę (Tabela dodatkowa 3). Wyniki testu na zawartość proleków sugerują, że MCM8 nie jest częścią ścieżki naprawy DNA anionu Fanconiego. Analiza danych WES od dotkniętych nią sióstr nie ujawniła dodatkowych wariantów, które wpływałyby na funkcję białka w genach, o których wiadomo, że są związane z niestabilnością chromosomu i niewydolnością jajników (Tabela uzupełniająca 4). Figura 2 Mutacja MCM8 upośledza naprawę pękania DNA. Read more „Sekwencjonowanie exome ujawnia mutację MCM8, która jest przyczyną niewydolności jajników i niestabilności chromosomów czesc 4”

Ciągły wzrost funkcji receptora a5GABAA po uszkodzeniu pamięci pogarsza pamięć cd

Dane są wyświetlane jako średnie. SEM. *** P <0,001. Następnie staraliśmy się ustalić, czy plastyczność synaptyczna w plasterkach ex vivo, komórkowym korelującym z pamięcią, uległa pogorszeniu po etomidacie (8 mg / kg). Ścieżka poboczna Schaffera była stymulowana przy częstotliwości progowej (20 Hz), która indukuje wzmocnienie synaptyczne (16). Read more „Ciągły wzrost funkcji receptora a5GABAA po uszkodzeniu pamięci pogarsza pamięć cd”