Wpływ długołańcuchowych, nasyconych kwasów tłuszczowych na lepkość mikropęcherzyków i reakcję adrenokortykotropinową ludzkich komórek kory nadnerczy in vitro.

Adrenoleukodystrofia (ALD) i adrenomieloneuropatia są dziedzicznymi zaburzeniami, w których długołańcuchowe, nasycone kwasy tłuszczowe (LCFA) gromadzą się w różnych tkankach. Mechanizm, według którego LCFA powoduje dysfunkcję endokrynną i neurologiczną charakterystyczną dla tych chorób, zaproponowano w oparciu o odpowiedź ludzkich komórek kory nadnerczy na ACTH in vitro w obecności różnych kwasów tłuszczowych. Ludzkie komórki kory nadnercza hodowane w obecności 5 mikroM kwasów heksakozanowych (C26: 0) lub lignocerycznych (C24: 0) wykazywały zmniejszone wydzielanie kortyzolu stymulowane podstawową i stymulowaną ACTH w porównaniu z komórkami hodowanymi bez egzogennych kwasów tłuszczowych lub w obecności kwasu linolowego (C18 : 2). Pomiar polaryzacji fluorescencji wykazuje znaczny wzrost lepkości mikropęcherzyków komórek hodowanych w obecności LCFA. Postawiono hipotezę, że komórki eksponowane na LCFA mają zwiększoną lepkość mikropęcherzyków, w konsekwencji zmniejszając ich zdolność do reagowania na ACTH. Read more „Wpływ długołańcuchowych, nasyconych kwasów tłuszczowych na lepkość mikropęcherzyków i reakcję adrenokortykotropinową ludzkich komórek kory nadnerczy in vitro.”

Paradoksalne zawężenie zwężenia u pacjentów z ciężkim obturacyjnym bezdechem sennym.

Większość pacjentów z obturacyjnym bezdechem sennym ma zwiększoną fałdowość gardła (zdefiniowaną w niniejszym badaniu jako zwiększona zależność objętości płuc od obszaru gardła), która predysponuje je do zamknięcia okluzji górnych dróg oddechowych podczas snu. Jednak istnieją pacjenci z ciężkim obturacyjnym bezdechem sennym, którzy mają niską normalną fałdowość gardła. Czynników powodujących nocne niedrożności górnych dróg oddechowych u takich pacjentów nie ustalono. Przebadaliśmy 10 pacjentów z nadwagą z ciężkim obturacyjnym bezdechem sennym i niską normalną złożonością gardła w celu określenia miejsca patologii górnych dróg oddechowych u tych pacjentów. Stwierdziliśmy, że wszystkie 10 pacjentów wykazywało paradoksalne zwężenie wdechowe głośni podczas cichego oddechu pływowego. Read more „Paradoksalne zawężenie zwężenia u pacjentów z ciężkim obturacyjnym bezdechem sennym.”

Wiązanie insuliny z monocytami u wyszkolonych sportowców: zmiany w stanie spoczynku i po wysiłku.

Wiązanie insuliny z monocytami badano u wyszkolonych sportowców (biegaczy długodystansowych) oraz u osób siedzących w stanie spoczynku w stanie spoczynku i po 3 godzinach ćwiczeń przy 40% maksymalnej mocy tlenowej. W spoczynku specyficzne wiązanie 125-I-insuliny z monocytami było o 69% wyższe u sportowców niż w siedzącym trybie kontroli i było skorelowane z maksymalną mocą tlenową. Wzrost wiązania insuliny był przede wszystkim spowodowany wzrostem zdolności wiązania. Podczas ostrego wysiłku, wiązanie insuliny spadło o 31% u sportowców, ale wzrosło o 35% w grupie kontrolnej. Zawodnicy mieli mniejszy spadek stężenia glukozy w osoczu i niższy współczynnik wymiany oddechowej podczas ćwiczeń niż kontrole. Read more „Wiązanie insuliny z monocytami u wyszkolonych sportowców: zmiany w stanie spoczynku i po wysiłku.”

Badania nad rozkładem powierzchniowych immunoglobulin na ludzkich limfocytach B

Prawidłowe ludzkie limfocyty krwi obwodowej badano za pomocą fluorescencyjnych przeciwciał anty-immunoglobulinowych i wykazano, że mają one niejednolitą dystrybucję immunoglobuliny na ich powierzchniach, która nie tworzy czapeczki po kompleksowaniu z przeciwciałem. Zastosowanie mikroskopii elektronowej z wymrażaniem-trawieniem potwierdziło dystrybucję immunoglobuliny w izolowanych plastrach na membranie. Przedstawiono dowody, że ten rozkład może wyjaśniać brak ograniczenia tych ludzkich komórek w porównaniu z mysimi limfocytami B. Badania metabolizmu przeciwciała związanego z powierzchnią komórki ujawniły szybkie wydalanie kompleksów z komórki, a także szybką endocytozę z późniejszą degradacją przeciwciała. Kilka prób zmiany tej dystrybucji immunoglobuliny na powierzchni zakończyło się niepowodzeniem. Read more „Badania nad rozkładem powierzchniowych immunoglobulin na ludzkich limfocytach B”

Trib1 to gen związany z zawałem lipidów i mięśnia sercowego, który reguluje lipogenezę wątrobową i produkcję VLDL u myszy ad 5

Podczas gdy poziomy transkrypcji O-acylotransferazy diacyloglicerolu 2 (Dgat2), mikrosomalnego białka przenoszącego triglicerydy (Mttp) i apolipoproteiny B (Apob) pozostały niezmienione, nastąpił znaczny spadek ekspresji genów zaangażowanych w utlenianie kwasów tłuszczowych (Cpt1a, Cpt2 i Acox1 ) zaobserwowano w Trib1. /. myszy. Co więcej, konsekwentnie odnotowywaliśmy znaczącą redukcję kluczowych genów lipogennych acetylo-CoA karboksylazy (Acc1), syntazy kwasów tłuszczowych (Fasn) i desaturazy stearoilo-koenzymu (Scd1) u myszy z nadekspresją Trib1 i regulacją w górę tych samych genów w Trib1. /. Read more „Trib1 to gen związany z zawałem lipidów i mięśnia sercowego, który reguluje lipogenezę wątrobową i produkcję VLDL u myszy ad 5”

Skierowana na PKC Interwencja łagodzi przewlekły ból w mysim modelu choroby sierpowatej ad

Naśladując ludzi za pomocą SCD, myszy TOW uzupełniają przełącznik hemoglobiny płodowej po urodzeniu (9). Homozygotyczne myszy TOW dla ludzkiego allelu S (hS / hS) pozostają żywe przez okres do 18 miesięcy, ale rozwijają rozległy sierp, ciężką niedokrwistość i uszkodzenia wielu narządów, podobne do tego, co obserwuje się w ludzkiej chorobie ( 10). W niniejszym badaniu humanizowany mysi model SCD TOW jest uznany za cenny model gryzonia do badania 2 charakterystycznych składników bólu (brak ciągłego bólu i wywoływanego bólu) w SCD i daje nam możliwość uzyskania wglądu w mechanizmy oparte na PKC. cele interwencji w przypadku przewlekłego bólu w SCD. Wyniki i dyskusja Jako dominujący objaw u pacjentów z SCD, ból ciągły lub niezwiązany rzadko jest badany w warunkach przedklinicznych. Read more „Skierowana na PKC Interwencja łagodzi przewlekły ból w mysim modelu choroby sierpowatej ad”

Hamowanie oddychania mitochondrialnego zapobiega rakowi w mysim modelu zespołu Li-Fraumeni ad 7

Pod tym względem hamowanie ekspresji białka transportującego cytrynian (CTP), genu indukowanego przez mutanta p53 o zwiększonej funkcji i wzmagającego oddychanie mitochondrialne, stępia przyspieszony wzrost ksenoprzeszczepu zarówno mutanta p53, jak i komórek nowotworu pustego p53 (27 ). Takie obserwacje wskazują na zasadniczą rolę mitochondrium w tworzeniu się guzów niezależnie od statusu p53 i wewnętrznej funkcji mitochondrialnej. Podsumowując, nasze badanie dostarcza dowodów, że zakłócenie oddychania mitochondrialnego może opóźnić rozwój raka w LFS, zespole predyspozycji do raka, dla którego obecnie nie ma opcji terapeutycznej. Pomimo dowodów epidemiologicznych na zmniejszenie częstości występowania nowotworów związanych z leczeniem metforminą u pacjentów z cukrzycą, nie zidentyfikowano biomarkerów korelujących efekt ich leczenia z supresją nowotworów. Stosując model myszy LFS z równoczesnym tłumaczeniem wyników dla pacjentów, nasze badanie dostarcza dowodów in vivo na hamujące działanie metforminy na mitochondria i dostarcza mechanistycznego uzasadnienia dla badania chemoprewentowej skuteczności metforminy w populacjach wysokiego ryzyka zachorowania na raka. Read more „Hamowanie oddychania mitochondrialnego zapobiega rakowi w mysim modelu zespołu Li-Fraumeni ad 7”

Sekwencjonowanie exome ujawnia mutację MCM8, która jest przyczyną niewydolności jajników i niestabilności chromosomów ad 7

Dane zostały zdeponowane w Gene Expression Omnibus (GSE56043) NCBI. Miejsca egzonu i splicingu zostały przechwycone przy użyciu zestawu Agilent Haloplex All Exon, a WES wykonano na urządzeniu Illumina HiSeq 2500. Surowe dane zostały zdeponowane w archiwum Sequence Read Archive (ID SRP046742). Sekwencjonowanie Sanger zastosowano w celu potwierdzenia wariantów odkrytych przez WES i oceny 200 podatnych próbek kontrolnych na domniemane szkodliwe warianty. Analiza funkcjonalna niestabilności chromosomów. Read more „Sekwencjonowanie exome ujawnia mutację MCM8, która jest przyczyną niewydolności jajników i niestabilności chromosomów ad 7”

Ciągły wzrost funkcji receptora a5GABAA po uszkodzeniu pamięci pogarsza pamięć ad 7

Trwały wzrost prądu tonicznego może wywołać zmiany kompensacyjne, które przyczyniają się do odzyskania wydajności pamięci, biorąc pod uwagę, że plastyczność homeostatyczna została szeroko wykazana w hipokampie (26). Rzeczywiście, nasze wyniki sugerują, że takie zmiany kompensacyjne występują. Jeden tydzień po etomidacie, prąd toniczny i ekspresja na powierzchni komórki pozostawały podwyższone, podczas gdy plastyczność synaptyczna częściowo odzyskała i wydajność pamięci powróciła do linii podstawowej. Podsumowując, przedstawiliśmy dowody na to, jak uważamy, wcześniej nierozpoznany długoterminowy efekt znieczulenia ogólnego na. 5GABAAR. Read more „Ciągły wzrost funkcji receptora a5GABAA po uszkodzeniu pamięci pogarsza pamięć ad 7”