Przeciwdziałanie zatrzymaniu: przejście od angiogenezy do waskulogenezy w nawracających złośliwych glejakach

Zdarzenia komórkowe i molekularne, które inicjują i promują złośliwy rozwój glejaka, nie są całkowicie zrozumiałe. Sposoby leczenia zaprojektowane w celu promowania jego upadku są ostatecznie nieskuteczne, co prowadzi do progresji choroby. W tym wydaniu JCI, Kioi i in. wykazują, że waskulogeneza i angiogeneza potencjalnie odgrywają różne role w etiologii pierwotnych i nawracających złośliwych glejaków, co sugeruje, że terapia pacjenta powinna być prawdopodobnie dostosowana specjalnie do dominującej ścieżki naczyniowej na danym etapie gliomagenezy. Tworzenie nowych naczyń krwionośnych jest podstawowym składnikiem złośliwego rozwoju i progresji glejaka. Read more „Przeciwdziałanie zatrzymaniu: przejście od angiogenezy do waskulogenezy w nawracających złośliwych glejakach”

Repertuar komórek T po autologicznym transplantacji komórek macierzystych w stwardnieniu rozsianym ad

Ogólnie, ani naive, ani pamięć komórek T CD4 + nie powróciły do wartości wyjściowych w ciągu 24 miesięcy (P = 0,035 i P <0,0001, odpowiednio, dodatkowa Figura 1, A i C). W przeciwieństwie do tego, naiwne limfocyty T CD8 + powróciły do wartości wyjściowych o 24 miesiące (P = 0,2184), a komórki T pamięci CD8 + powróciły do wartości wyjściowych o 6 miesięcy (P = 0,7754) (dodatkowa Figura 1, B i D). Zgodnie z wcześniejszymi badaniami (8), odtworzenie komórek odzwierciedlało odchylenie w kierunku komórek fenotypu pamięci, szczególnie w linii CD8, gdzie to pochylenie zostało zachowane nawet w 1-2 roku po przeszczepie, w punktach czasowych, w których liczba komórek powróciła do wartości wyjściowych. Zastosowaliśmy technologię następnej generacji do sekwencjonowania TCR. łańcuchy miliona posortowanych komórek T CD4 + i CD8 + od każdego pacjenta przed przeszczepem i rok po przeszczepie (ultra-głębokie sekwencjonowanie), a także 200 000 komórek T CD4 + i CD8 + w 2 miesiące po przeszczepie (głębokie sekwencjonowanie z powodu niższej liczby krążącej limfocytów T ). Read more „Repertuar komórek T po autologicznym transplantacji komórek macierzystych w stwardnieniu rozsianym ad”

Obwód neuroepitelialny utworzony przez unerwienie czuciowych komórek enteroendokrynnych ad

Chociaż jest to nadal możliwe, niedawno odkryliśmy istotny proces cytoplazmatyczny w komórkach enteroendokrynnych jelita cienkiego i okrężnicy, które nazwaliśmy neuropodem (9, 10). Ten neuropod jest eskortowany przez gleję jelitową i wydłuża się w obecności neurotrofin; ponadto jego końcówka prawie zawsze przypomina bouton podobny do synaptycznego, co sugeruje fizyczne połączenie z nerwem (9, 10). Tutaj badaliśmy taką możliwość za pomocą myszy Cck-GFP, Pyy-GFP i Pyy-Cre w połączeniu z narzędziami molekularnymi do badania obwodów neuronalnych, takich jak neurotracing monosynaptycznych wścieklizny i mysz zależna Cre-zależna. Odkryliśmy nowy obwód neuroepitelialny, który może służyć jako przewód między światłem jelita a układem nerwowym. Wyniki i dyskusja Kontakt z nerwami. Read more „Obwód neuroepitelialny utworzony przez unerwienie czuciowych komórek enteroendokrynnych ad”

Ciągły wzrost funkcji receptora a5GABAA po uszkodzeniu pamięci pogarsza pamięć cd

Dane są wyświetlane jako średnie. SEM. *** P <0,001. Następnie staraliśmy się ustalić, czy plastyczność synaptyczna w plasterkach ex vivo, komórkowym korelującym z pamięcią, uległa pogorszeniu po etomidacie (8 mg / kg). Ścieżka poboczna Schaffera była stymulowana przy częstotliwości progowej (20 Hz), która indukuje wzmocnienie synaptyczne (16). Read more „Ciągły wzrost funkcji receptora a5GABAA po uszkodzeniu pamięci pogarsza pamięć cd”

Sekwencjonowanie exome ujawnia mutację MCM8, która jest przyczyną niewydolności jajników i niestabilności chromosomów czesc 4

Ekspozycja limfocytów obwodowych na diepoksybutan (0,1 .g / ml) nie powodowała pękania chromosomów w komórkach z tych samych członków rodziny (IV-1 i IV-6), homozygotycznych pod względem mutacji MCM8 c.446C> G. Oceniliśmy 10 komórek metafazowych na pacjenta, ale było mniej niż 0,2 przerwy na komórkę (Tabela dodatkowa 3). Wyniki testu na zawartość proleków sugerują, że MCM8 nie jest częścią ścieżki naprawy DNA anionu Fanconiego. Analiza danych WES od dotkniętych nią sióstr nie ujawniła dodatkowych wariantów, które wpływałyby na funkcję białka w genach, o których wiadomo, że są związane z niestabilnością chromosomu i niewydolnością jajników (Tabela uzupełniająca 4). Figura 2 Mutacja MCM8 upośledza naprawę pękania DNA. Read more „Sekwencjonowanie exome ujawnia mutację MCM8, która jest przyczyną niewydolności jajników i niestabilności chromosomów czesc 4”

Hamowanie oddychania mitochondrialnego zapobiega rakowi w mysim modelu zespołu Li-Fraumeni czesc 4

Mutacja polyg aktywowała także szlak autofagii / GSK / cykliny Dl u około 1-letnich heterozygotycznych myszy p53172R / H, co wskazuje na zachowanie tej sygnalizacji komórkowej u pacjentów z LFS modelujących genotyp. Metformina może odtworzyć skutki genetycznie zaburzającej funkcji mitochondriów u myszy LFS. Opierając się na znanym działaniu hamującym na mitochondria i doskonałym profilu bezpieczeństwa u ludzi, metformina stanowiła idealny środek terapeutyczny do badania, czy może on odtwarzać sygnalizację antyproliferacyjną indukowaną przez mutację Polg. Ponieważ metformina ma właściwości plejotropowe na komórkach, wykorzystaliśmy parę izogenicznych linii oddechowych i sprawnych linii komórkowych, aby wykazać, że ich działanie antyproliferacyjne działa poprzez hamowanie oddychania. Metformina hamowała proliferację komórek HCT116 typu dzikiego ludzkiego raka okrężnicy, ale nie wywierała znaczącego wpływu na komórki nie wywołujące intubacji z homozygotyczną delecją syntezy oksydazy cytochromowej 2 (SCO2 A / P), niezbędnego czynnika do składania kompleksu oddechowego IV (ryc. Read more „Hamowanie oddychania mitochondrialnego zapobiega rakowi w mysim modelu zespołu Li-Fraumeni czesc 4”

Mutacja przyrostu masy Med12 powoduje mięśniaki gładkie i niestabilność genomu ad 6

Około 50% aberracji myszy miało synteniczne odpowiedniki na ludzkich chromosomach, a wiele z tych regionów jest uporządkowanych w ludzkich mięśniakach. Na przykład, mysi chromosom 17qA3.3, powielony w Med12fl / + Med12Rmt / + Amhr2-Cre uteri (Figura 3A), odwzorowuje ludzkie locus 6p21. Podobnie, w innej macicy Med12fl / + Med12Rmt / + Amhr2-Cre, delecja locus 4qD2.3 jest syntezą dla ludzkiego regionu 1p36.1 p35 (Figura 3B). Przegrupowania genomowe w 6p21 i 1p36.1. P35 są powszechne w mięśniakach gładkich u ludzi. Read more „Mutacja przyrostu masy Med12 powoduje mięśniaki gładkie i niestabilność genomu ad 6”

Trib1 to gen związany z zawałem lipidów i mięśnia sercowego, który reguluje lipogenezę wątrobową i produkcję VLDL u myszy ad

Jednakże nie uzyskano wcześniejszego mechanistycznego połączenia z metabolizmem lipoprotein, a funkcje fizjologiczne i interakcje TRIB1 pozostają w dużej mierze nieznane. W tym badaniu zbadaliśmy, czy TRIB1 jest genem odpowiedzialnym za związek między 8q24 a lipidami osocza i zbadał potencjalne mechanizmy, dzięki którym TRIB1 może wpływać na metabolizm lipidów. Wyniki i dyskusja Najpierw określiliśmy ilościowo poziomy mRNA TRIB1 w próbkach cDNA z 16 ludzkich tkanek i stwierdziliśmy, że jest on wyrażany wszechobecnie, z wysoką ekspresją w wątrobie (Suplementalna Figura 2). Ponieważ wątroba jest głównym miejscem do tworzenia, wydzielania i usuwania krążących lipoprotein, badaliśmy wpływ wątrobowej nadekspresji Trib1 na lipidy osocze u myszy, stosując wektor serotypu 8 (AAV8) wirusa adenowirusowego wyrażający mysi Trib1 ( AAV_trib1) pod promotorem specyficznym dla wątroby. Wstrzyknięcie tego wektora u myszy typu dzikiego skutkowało stabilną ekspresją Trib1 i obniżonym cholesterolem i TG w sposób zależny od dawki, z maksymalnymi redukcjami wynoszącymi odpowiednio 45% i 57% dla cholesterolu i TG w osoczu (Figura 1A i dodatkowa Figura 3A). Read more „Trib1 to gen związany z zawałem lipidów i mięśnia sercowego, który reguluje lipogenezę wątrobową i produkcję VLDL u myszy ad”

Wpływ antagonisty receptora H2 na stymulowane pokarmem wydzielanie kwasu, gastrynę w surowicy i opróżnianie żołądka u pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy: porównanie z lekiem antycholinergicznym.

Celem niniejszej serii eksperymentów było zmierzenie i porównanie efektów działania antycholinergicznego leku (izopropamid) i antagonisty receptora histaminowego H2 (metiamidu) w stymulowanym pokarmem wydzielaniu kwasu. Pacjenci z chorobą wrzodową dwunastnicy byli stymulowani przez mączkę ze steków, a wydzielanie kwasu mierzono miareczkowaniem śródotrzewnowym in vivo. Największa dawka izopropamidu, którą można przyjąć klinicznie bez wywoływania nietolerowanych działań niepożądanych (maksymalna tolerowana dawka), stłumiła stymulowane karmą wydzielanie kwasu o 35%. Natomiast metiamid w dawce 400 mg nie wywoływał efektów ubocznych i prawie całkowicie zlikwidował wydzielanie kwasu w stymulowanej żywności. Krzywa zależności dawka-odpowiedź wykazała, że 50-mg dawka metiamidu była wymagana do supresji stymulowanego pokarmem wydzielania kwasu o 50%. Read more „Wpływ antagonisty receptora H2 na stymulowane pokarmem wydzielanie kwasu, gastrynę w surowicy i opróżnianie żołądka u pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy: porównanie z lekiem antycholinergicznym.”

Efekt termiczny żywności u szczupłych i otyłych mężczyzn.

Systematyczne ponowne ocenianie termicznego działania pokarmu przeprowadzono u szczupłych i otyłych mężczyzn losowo karmionych mieszankami zawierającymi 0, 8, 16, 24 i 32 kcal / kg masy beztłuszczowej. Do pomiaru składu ciała zastosowano analizę densytometryczną. Wydatki energetyczne na popyt i po posiłku mierzono za pomocą kalorymetrii pośredniej. Dane pokazują, że efekt termiczny żywności był liniowo skorelowany z przyjmowaniem kalorii i że wielkość i czas trwania zwiększonej termogenezy poposiłkowej wzrastały liniowo wraz ze spożyciem kalorii. Wydatki energetyczne po posiłku w stosunku do spoczynkowych wymagań metabolicznych były nie do odróżnienia przy porównywaniu szczupłych i otyłych mężczyzn dla danego spożycia kalorycznego. Read more „Efekt termiczny żywności u szczupłych i otyłych mężczyzn.”