Rekombinowany ludzki czynnik stymulujący kolonie granulocytów i makrofagów (GM-CSF) skraca okres neutropenii po autologicznym transplantacji szpiku kostnego w modelu naczelnych.

Wpływ czynnika stymulującego kolonię granulocytów i makrofagów (GM-CSF) na rekonstytucję krwiotwórczą po autologicznym przeszczepie szpiku oceniono w modelu naczelnych. Zwierzętom podawano ciągły dożylny wlew rekombinowanego ludzkiego GM-CSF przez kilka dni, zarówno przed, jak i po przeszczepie lub tylko po procedurze przeszczepu. Ablacji szpiku dokonano poprzez napromieniowanie całego ciała. W obu grupach zwierząt liczba neutrofilów osiągnęła 1000 / mm3 na 8-9 dni po przeszczepie w porównaniu z odstępem 17 i 24 dni dla dwóch równoczesnych kontroli. Po wycofaniu GM-CSF liczba neutrofilów spadła do wartości porównywalnych z obserwowanymi w nietraktowanych kontrolach. Read more „Rekombinowany ludzki czynnik stymulujący kolonie granulocytów i makrofagów (GM-CSF) skraca okres neutropenii po autologicznym transplantacji szpiku kostnego w modelu naczelnych.”

Chłonne białko nerkowe u szczurów

Radioaktywne roztwory białek, o objętości 20 nl, wstrzykiwano do bliższych i dalszych, zwężonych kanalików nerki szczura. Niewchłoniętą frakcję zebrano w moczowodzie moczu, a odzyskany procent wyrażono jako funkcję miejsca wstrzyknięcia. Odzyskiwanie stopniowo wzrastało z bardziej odległych miejsc iniekcji wskazując na absorpcję wzdłuż bliższej kanaliki ludzkiej albuminy surowicy, insuliny i rybonukleazy. Frakcjonalna absorpcja albuminy wzdłuż kanalika proksymalnego wahała się od 0 do 20% wstrzykniętego obciążenia i była podobna, gdy stężenie iniekcji wynosiło 20, 40 lub 100 mg / 100 ml. Absorpcja frakcyjna wzdłuż bliższego kanalika insuliny i rybonukleazy, mniejsze białka, wynosiła 30 do 50% wstrzykniętego obciążenia i była podobna przy stężeniach insuliny 0,09 mg / 100 ml i 40 mg / 100 ml i stężeniu rybonukleazy 40 mg / 100 ml. Read more „Chłonne białko nerkowe u szczurów”

Objętości płuc w dyfuzyjnych zespołach obturacyjnych płuc

Objętości płuc w nieodwracalnych rozległych obturacyjnych zespołach płucnych (DOPSI) badano za pomocą analogu płuc, który symuluje wypłukiwanie azotu z 18 oddechów. Funkcjonalna pojemność szczątkowa (FRC), objętość martwej przestrzeni (Vd), rozkład wentylacji, a także wzór opróżniania płuc zostały zmierzone u osób zdrowych i osób z zespołami obturacyjnymi. Vd zwiększał się stopniowo wraz z nasileniem zespołu obturacyjnego, podobnie jak FRC. Dla wszystkich osób, zarówno normalnych, jak i zatkanych, stosunek Vd / FRC pozostał względnie stały z linią regresji Vd po FRC, wykazując minimalną wartość Vd równą 67 cm3. Vd wzrosła o średnią wartość 33 cm3 na litr objętości płuc powyżej tej wartości. Read more „Objętości płuc w dyfuzyjnych zespołach obturacyjnych płuc”

Ekspresja aktywności prokoagulacyjnej makrofagów w mysim układowym toczniu rumieniowatym.

W celu zbadania indukcji aktywności prokoagulacyjnej monocytów / makrofagów w chorobie autoimmunologicznej zbadano mysi model BXSB tocznia rumieniowatego układowego. Aktywność prokoagulacyjna makrofagów wzrosła wraz z wiekiem i rozwojem zapalenia kłębuszków nerkowych od 38 +/- 6 mU / 10 (6) makrofagów od do maksymalnie 29 000 +/- 15 000 mU po 4 mo. Makrofagi od myszy 1-miesięcznych można zaindukować w celu wyrażenia 1000-krotnego wzrostu aktywności prokoagulacyjnej monocytów / makrofagów po inkubacji z limfocytami lub supernatantami limfocytów myszy 5-mio-starych. Osocze pochodzące od 5-latków, ale nie myszy w wieku 1-miesięcznym było w stanie indukować wytwarzanie limfokin przez komórki od zwierząt 1-miesięcznych. Ta limfokina nie była interleukiną 1,2 lub interferonem gamma. Read more „Ekspresja aktywności prokoagulacyjnej makrofagów w mysim układowym toczniu rumieniowatym.”

Agoniści receptorów beta-adrenergicznych zwiększają klirens w płucach u znieczulonych owiec.

Przeprowadziliśmy eksperymenty mające na celu ustalenie, czy agoniści beta-adrenergiczni zwiększają klirens płynu w znieczulonej owcy dorosłej owcy, a jeśli tak, to czy wzrost jest zależny od receptorów beta i jaki mechanizm jest zaangażowany. Do jednego dolnego płata wprowadziliśmy 100 ml autologicznej surowicy, samej lub z agonistą beta-adrenergicznym (terbutalina, 10 (-5) M lub adrenalina, 5,5 X 10 (-6) M). Po 4 godzinach zarówno terbutalina, jak i epinefryna zwiększyły klirens płynu w płucach. Wzrost klirensu płynu w płucach został zahamowany, gdy propranolol (beta-bloker) lub amiloryd (bloker kanału sodowego) dodano do terbutaliny. Zwiększonego klirensu nie tłumaczyły zmiany w hemodynamice płucnej, przepływie krwi płucnej lub przepływie limfy w płucach. Read more „Agoniści receptorów beta-adrenergicznych zwiększają klirens w płucach u znieczulonych owiec.”

Trib1 to gen związany z zawałem lipidów i mięśnia sercowego, który reguluje lipogenezę wątrobową i produkcję VLDL u myszy

Ostatnie badania asocjacyjne całego genomu zidentyfikowały genetyczny locus na ludzkim chromosomie 8q24 jako mający mniejsze allele związane z niższymi poziomami triglicerydów w osoczu (TG) i cholesterolu LDL (LDL-C), wyższymi poziomami HDL-C, a także zmniejszone ryzyko w przypadku zawału mięśnia sercowego. To locus zawiera tylko jeden opisany gen, tribbles homolog (TRIB1), który nie był wcześniej zaangażowany w metabolizm lipoprotein. Tutaj pokazujemy rolę Trib1 jako regulatora metabolizmu lipoprotein u myszy. Specyficzna względem wątroby nadekspresja Tribl zmniejsza poziomy TG i cholesterolu w osoczu poprzez zmniejszanie wytwarzania VLDL; i odwrotnie, myszy z nokautem Trib1 wykazały podwyższone poziomy TG w osoczu i cholesterolu z powodu zwiększonej produkcji VLDL. Ekspresja wątrobowego Trib1 była odwrotnie skorelowana z ekspresją kluczowych genów lipogennych i miarami lipogenezy. Read more „Trib1 to gen związany z zawałem lipidów i mięśnia sercowego, który reguluje lipogenezę wątrobową i produkcję VLDL u myszy”

Mutacja przyrostu masy Med12 powoduje mięśniaki gładkie i niestabilność genomu cd

W tym modelu, samce Med12fl / y Amhr2-cre hodowano z samicami Med12Rmt / + w celu wytworzenia samic Med12fl / + Med12Rmt / + Amhr2-Cre. Podzbiór komórek macicy będzie wyrażał Med12 c.131G> A na chromosomie X Med12-null tła (Figura 1B). Przeanalizowaliśmy linie rozrodcze Med12fl / + Med12Rmt / + Amhr2-Cre w wieku 8 tygodni i powyżej 12 tygodni. Jednobiegowe samice myszy Med12fl / + Med12Rmt / + Amhr2-Cre wykazywały zmiany patologiczne związane z tworzeniem mięśniaków mięśniaków już w 8 tygodniu życia (dodatkowa Figura 3, B i D). Ocena histologiczna wykazała, że w wieku powyżej 12 tygodni 80% macicy zawierało zmiany odpowiadające mięśniom gładkokomórkowym. Read more „Mutacja przyrostu masy Med12 powoduje mięśniaki gładkie i niestabilność genomu cd”

Hamowanie oddychania mitochondrialnego zapobiega rakowi w mysim modelu zespołu Li-Fraumeni cd

Różnice statystyczne za pomocą jednokierunkowej ANOVA (A), testu log-rank (B, górny) i testu współczynnika korelacji Pearsona (B, niższe). Hamowanie oddychania odwraca nieprawidłową sygnalizację proliferacyjną w grasicy LFS. Ponad 70% myszy p53172H / H rozwinęło chłoniaki w grasicy (Tabela dodatkowa 1); w związku z tym zbadaliśmy tę tkankę, aby zidentyfikować biomarkery mitochondrialnego regulowanego sygnału komórkowego. Jednym z mechanizmów supresji guza p53 jest aktywacja autofagii, podczas gdy zmutowany p53, w tym ludzka mutacja R175H, może działać w sposób protumorogenny przez hamowanie autofagii (12, 13). Rzeczywiście, tkanki grasicy myszy p53172H / H wykazały obniżone poziomy autofagosomalnej błony komórkowej LC3-II związanej z błoną chromosomową (ścieżki 4. Read more „Hamowanie oddychania mitochondrialnego zapobiega rakowi w mysim modelu zespołu Li-Fraumeni cd”

Sekwencjonowanie exome ujawnia mutację MCM8, która jest przyczyną niewydolności jajników i niestabilności chromosomów cd

WES ujawniło 2 niesynonimowe warianty, FERMT1 (MIM 607900) i MCM8 (MIM 608187), które spełniały kryteria autosomalnego recesywnego filtra dziedziczenia i mapowane do regionu homozygotyczności z najwyższym wynikiem LOD na chromosomie 20. Wariant FERMT1 (NM_017671: c.293G > A, p.R98H) został wcześniej zgłoszony (rs137862671) w publicznych bazach danych i prawdopodobnie jest wariantem łagodnym. Patogenne warianty w FERMT1 powodują zespół Kindlera (MIM 173650) i żadne z objawów zespołu Kindlera (tj. Wrodzone pęcherze, zanik skóry, nadwrażliwość na światło, kruchość skóry, łuszczenie się) odnotowano w badanej tu rodzinie. Wariant missense MCM8 (NM_032485) c.446C> G pozostał jako jedyny kandydat do zaobserwowanego fenotypu. Read more „Sekwencjonowanie exome ujawnia mutację MCM8, która jest przyczyną niewydolności jajników i niestabilności chromosomów cd”

Ciągły wzrost funkcji receptora a5GABAA po uszkodzeniu pamięci pogarsza pamięć

Wielu pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu i operacyjnemu doświadcza dysfunkcji poznawczych, zwłaszcza deficytów pamięci, które mogą utrzymywać się przez kilka dni lub miesięcy. Mechanizmy leżące u podstaw tej pooperacyjnej dysfunkcji poznawczej w mózgu dorosłego pozostają słabo poznane. Depresję czynności mózgu podczas znieczulenia przypisuje się przede wszystkim zwiększonej aktywności receptorów kwasu .-aminomasłowego typu A (GABAAR) i zakłada się, że po wyeliminowaniu leku znieczulającego aktywność GABAAR szybko powraca do wartości wyjściowej i te receptory już nie osłabiają pamięć. Tutaj, stosując model mysi, stwierdziliśmy, że pojedyncze leczenie in vivo z wstrzykiwanym etomidanem znieczulającym zwiększyło toniczny prąd hamujący generowany przez podjednostkę A5 podjednostki A zawierającą GABAAR (5GABAAR) i ekspresję na powierzchni komórkowej a5GABAAR przez co najmniej tydzień. . Read more „Ciągły wzrost funkcji receptora a5GABAA po uszkodzeniu pamięci pogarsza pamięć”