Wytwarzanie połączonego peptydu aktywującego protrombinę (F1-2) podczas krzepnięcia krwi i osocza.

Badaliśmy szlak aktywacji protrombiny w krwi i osoczu. Za pomocą szybkiej procedury oczyszczania z udziałem chromatografii na DEAE-celulozie i hydroksyapatycie, wykazaliśmy, że główny fragment protrombiny w surowicy reprezentuje amino-końcową połowę protrombiny (tj. F1-2). Izolowany F1-2 charakteryzował się jego rozmiarem, składem aminokwasowym i antygenowym, resztą na końcu aminowym i peptydami (odpowiednio oznaczonymi F1 i F2) uzyskanymi po hydrolizie za pomocą trombiny. Pomiary metodą izotopowej rozcieńczenia wykazały, że F1-2 może odpowiadać za los co najmniej 90% protrombiny pierwotnie obecnej w osoczu. Natomiast stężenie w surowicy fragmentu odpowiadającego trzeciorzędowej stronie protrombiny (mianowicie F1) było mniejsze niż 10% stężenia F1-2. Wyniki te wykazały, że główna droga przekształcania protrombiny we krwi lub w osoczu wiąże się z usunięciem połączonego fragmentu aktywacji (F1-2) jako pojedynczego peptydu.
[hasła pokrewne: czynniki ryzyka chorób układu krążenia, jedzenie niskokaloryczne, klebsiella pneumoniae ndm ]
[przypisy: dna moczanowa leczenie ziołami, wanted ścigani cda, rezonans magnetyczny kraków cennik ]